|
Oswajanie starszych albo bardziej nieśmiałych papug stwarza więcej problemów niż
oswajanie młodych nimf. Wymaga więcej cierpliwości i jest dłuższe (najczęściej,
ale oczywiście nie zawsze). Musimy sobie uzmysłowić, że oswajanie to proces
podczas którego papuga nabiera do nas zaufania. Często popełnianym błędem jest
sądzenie, że oswajanie to "tresowanie" papugi. Papuga będzie oswojona jak nie
będzie się nas bała i zaufa nam. Musimy jednak pamiętać, że to zaufanie jest
dość kruche i jeśli popełnimy jakiś błąd możemy je utracić.
Przede wszystkim musimy oswoić papugę z naszym widokiem. W tym celu
należy jak najwięcej przebywać w pobliżu klatki, ale w takiej
odległości żeby papuga nie okazywała jeszcze strachu. Codziennie
możemy próbować zbliżyć się do klatki o krok. Jeśli papuga pozwoli
zbliżyć się do klatki bez okazywania strachu możemy zacząć następny
etap.
Papuga traktuje klatkę jako swoje
terytorium dlatego najczęściej będzie dziobać jak włożymy rękę do
klatki. Dlatego oswajanie powinno się przeprowadzać poza klatką.
Najlepiej mieć w pokoju specjalny stojak dla papug. Papuga po
wypuszczeniu z klatki powinna w końcu tam polecieć. Jeśli przenosimy
papugę na kijku (patrz niżej) to też należy ją na taki stojak
postawić.
Papuga często boi się rąk. W takiej
sytuacji najlepszą metodą jest podsunięcie jej kijka tak aby na
niego weszła. Na takim kijku możemy ją przenosić. Pozwalamy papudze
uczestniczyć w naszym życie, we wszystkim co robimy (choć uwaga na
niebezpieczeństwa różnych pomieszczeń - patrz inny artykuł). Pomału
przyzwyczajamy nimfę do naszych rąk. Pamiętajmy aby nigdy nie
zbliżać się do papugi po cichu i od góry - tak właśnie zbliża się
drapieżnik! Najlepiej jest podawać nimfie z ręki jedzenie. Pomału
podstawiamy palec pod brzuszek. Papuga najprawdopodobniej chwyci
palec dziobem - to jest całkiem normalne, papuga sprawdza w ten
sposób stabilność "żerdzi" na która ma wejść. Nie możemy w takim
przypadku cofnąć ręki.
Jedną z metod jest podstawienie papudze
ręki z przodu i równocześnie pomachanie drugą ręką z tyłu - papuga
powinna wejść na rękę cofając się.
Papugi na wolności czyszczą sobie
wzajemnie piórka. Podczas pierzenia otwierają wyrośnięte piórka na
główce (tam gdzie same nie sięgną dziobem) - więcej o tym w
Pytaniach-Poradach. Dlatego pierzenie jest dobrym momentem żeby
znacząc próbować pogłaskać po główce nimfę. Zbliżamy rękę od boku.
Papuga powinna pochylić główkę - będzie to znak, ze chce aby ją
pogłaskać.
Starsze papugi mogą się nigdy nie
oswoić. Musimy jednak próbować. Należy postępować cierpliwie i
konsekwentnie. Przekonujmy papugę, że nic jej nie zrobimy, że z
naszej strony może oczekiwać tylko dobra. Pamiętajmy, że choć
artykuły o oswajaniu czyta się szybko to sam proces może trwać
bardzo długo, nawet kilka miesięcy lub dłużej. Akurat u nimf rzadko
trwa to aż tak długo, ale w niektórych wyjątkowych przypadkach może
tak jednak być.
|