Witaminy - witamina B

    Witaminy generalnie dzielą się na rozpuszczalne w tłuszczach (A, D, E, K) i rozpuszczalne w wodzie (pozostałe). Witaminy rozpuszczalne w wodzie nie są gromadzone w organizmie. Natomiast witaminy rozpuszczalne w tłuszczach są gromadzone w różnych narządach i przedawkowanie jest bardzo groźne.

  Witaminy B

    Witaminy z grupy B są rozpuszczalne w wodzie. Są one bardzo ważne dla nimf i innych ptaków, na szczęście znajdują się w ziarnie i innych składnikach papuziej diety. W skład grupy wchodzą:

B1 (tiamina)

    W niewielkich ilościach występuje powszechnie w tkankach roślinnych i zwierzęcych. Niektóre bakterie i surowe ryby zawierają enzym, który ją rozkłada. Podobnie intensywnie zabarwione owoce (np. borówki) zawierają kwasy ją absorbujące.

     Organizm ptaka nie jest w stanie magazynować wit. B1, dlatego musi ona być dostarczana w niewielkich ilościach codziennie, pamiętając o pokarmach które ją "niszczą".

     Niedobór objawia się zaburzeniami ze strony centralnego układu nerwowego, w tym zaburzeniami koordynacji ruchów.

     Świetnym źródłem tej witaminy jest soja, kiełki i drożdże. Mniejsze ilości znajdują się w mięsie, mleku w proszku i jajkach. Witaminę B1 zawierają też łuski ziarna, w tej postaci jest ona jednak bez znaczenia dla nimf ponieważ papugi nie zjadają łusek. Wyjątkiem są bardzo młode, niełuskane ziarna. Niewielkie ilości tej witaminy zawierają owoce i wszelki pokarm zielony.

    Enzymy zawarte w surowych rybach niszczą tą witaminę, tanina z herbaty (i innych roślin) zmniejsza wchłanianie tiaminy..

     Zwykle nie występują niedobory, ptaki mają jej wystarczająco dużo.

     Tiamina jest jedną z najmniej trwałych witamin. Znaczne jej straty zachodzą pod wpływem wysokiej temperatury (jest odporna na ogrzewanie jedynie w środowisku kwaśnym). Ponadto jest wrażliwa na działanie tlenu i promieni jonizujących. Jest odporna na działanie światła.

B2 (ryboflawina) (zwana też wit. G)

     Jest szeroko rozpowszechniona w produktach roślinnych i zwierzęcych, ale tylko w niektórych występuje w większej ilości. W dużych ilościach występuje w jajach ptasich, w tym kurzych. W jajach znajdują się bowiem specjalne białka wiążące tą witaminę. Więcej tej witaminy znajduje się w zielonych liściach, mleku w proszku, słoneczniku. Witamina ta jest związana z wzrostem i duże ilości znajdują się w drożdżach i kiełkach.

     Również tej witaminy organizm ptaka nie może magazynować, jest ona dość szybko wydalana z organizmu. Konieczne jest więc codzienne podawanie jej w pożywieniu.

    Niedobór skutkuje słabym znoszeniem jajek, śmiercią w skorupce, zapaleniem stóp, zapaleniem skóry i innymi problemami związanymi ze skórą.

    Niedobór u piskląt objawia się odbarwieniem piór.

    W roztworach wodnych jest względnie odporna na temperaturę (pod warunkiem jednak, że jest zabezpieczona przed światłem). W środowisku kwaśnym i alkalicznym ulega rozkładowi. Nie należy gotować produktów, które mają być źródłem tej witaminy w dużej ilości wody. Jest wrażliwa na działanie światła.

B6 (pirydoksyna)

     Występuje w wielu produktach spożywczych ale nie ma jakiś jej szczególnie bogatych źródeł. Stanowi ważny składnik enzymów i bierze udział w syntezie niektórych hormonów, zwłaszcza seroniny i histaminy. Uczestniczy także w tworzeniu przeciwciał i odgrywa ważną rolę w regulacji aktywności hormonów steroidowych, w tym płciowych. Bierze ważny udział w metabolizmie. Jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego.

     W niewielkich ilościach jest magazynowana w organizmie.

     Nie są znane przypadki braku tej witaminy u papug.

     W czasie obróbki termicznej, zamrażania i procesów przemiału zbóż dochodzi do dużych strat tej witaminy (nawet do 90%).

B12 (kobalamina)

     Zewnętrznym źródłem są pokarmy pochodzenia zwierzęcego. Nie występuje w owocach i warzywach.  W dużych ilościach jest  produktem metabolizmu bakterii żyjących w przewodzie pokarmowym zwierząt. Do jej wchłaniana potrzebne jest jednak specyficzne białko, występujące w żołądku oraz jony wapnia.

    Zawiera śladowe ilości kobaltu i fosforu i stymuluje wzrost, szczególnie piór. Gra ważną rolę w syntezie białek, tworzeniu krwi. Najlepszym źródłem jest wątroba, mięso ryb, jaja i produkty mleczne.

     Może być wytwarzana syntetycznie (cyjanokobalamina) i magazynowana w formie krystalicznej. Takiej formy tej witaminy nie powinno się dodawać do jedzenia dla papug.

     Niedobór powoduje anemie i akumulację tłuszczu w sercu, wątrobie i nerkach).

     Straty podczas procesów kulinarnych są niewielkie i dochodzą do 30%.