Woliera ogrodowa

   W tym artykule chciałbym zachęcić Państwa do hodowli papug w wolierach zewnętrznych. Coraz częściej spotyka się w Polsce ( zwłaszcza na południu i zachodzie kraju) papugi i ptaki ozdobne trzymane w ogrodzie.

     Niektórzy właściciele papug obawiają się iż pupilowi może się coś przytrafić. Nic podobnego. Jeżeli nasza woliera zostanie odpowiednio skonstruowana z zachowaniem środków bezpieczeństwa możemy być pewni iż ptak będzie się czuł doskonale. Spotkałem się z obawami, czy papużka nie zmarznie i się nie przeziębi. Papugi, które trzymamy w Polsce przystosowały się do naszego klimatu i wbrew obawom wielu hodowców amatorów nie grozi im wychłodzenie. Oczywiście pod warunkiem, że woliera będzie odpowiednio zbudowana i papugi w niej trzymane będą należały go grupy papug przystosowanych do polskiego klimatu. Do tej grupy mogę zaliczyć np: nimfy, wszystkie rozelle, modrolotki ( kozy), papużke falistą, księżniczki i inne. Znam hodowców, którzy po przysłonięciu folią (zabezpieczenie przed wiatrem i śniegiem) wolier ogrodowych trzymają te papugi cały rok (wg specjalistów woliery, e których papugi mają być trzymane cały rok wymagają zamkniętej przybudówki - red.). Ja osobiście swoje papugi wypuszczam do ogrodu w marcu lub kwietniu w zależności od pogody. Stosuje przy tym zasadę iż mróz w nocy nie zaszkodzi papudze, ważne aby w dzień była ładna pogoda i dodatnia temperatura. Papugi przenoszę na zimę do wolier w pomieszczeniach ( około 5 stopni przez cały okres) na przełomie listopada i grudnia. Kiedyś para nimf ( nominalnych ) złożyła mi jajka na początku listopada. Pozwoliłem im wychować 5 młodych, które wyleciały z budki pod koniec grudnia i doskonale się czuły. Przy obsadzaniu wolier ogrodowych należy pamiętać iż zawsze odporniejsze i żywsze są osobniki nominalne, czyli takie które występują w naturze. Słabsze są zawsze wszelkiego rodzaju mutacje.

     Koszt wybudowania woliery ogrodowej nie jest mały jakby można pozornie sądzić. W zależności od wielkości i rodzaju materiałów jakie zastosujemy kształtuje się w granicach około1000 zł do ..... -  pod warunkiem iż sami to zrobimy.

     Budowę należy zacząć od fundamentów, które powinny sięgać w głąb gruntu około 50 – 60 cm. Wiem, że to strasznie dużo ale jeżeli chcemy uniknąć nieprzyjemności typu szczury czy też inne gryzonie fundamenty muszą być wysokie. Drugą możliwością, którą ja osobiście stosuje jest wybetonowanie dna woliery. Dno powinno być zbrojone, czyli przed wylaniem betonu należy ułożyć druty, które wzmocnią posadzę i zabezpiecza ją przed pękaniem. Poniżej na schemacie pokazałem przykładowe zbrojenie, ale nie musi być ono wykonane tak dokładnie.

     Drut do zbrojenia może być powyginany, zardzewiały ważne jest aby był dosyć gruby. Poszczególne części drutu się wiąże aby wzmocnić zbrojenie. Dno należy wyprofilować w jedną ze stron, aby umożliwić odpływ wody. Grubość posadzki nie powinna być mniejsza niż 5 cm, najlepiej 8 – 10 cm. Najlepiej przed wylaniem zaprawy w miejsca gdzie mają być słupki włożyć zespawane trójniki o średnicy pręta około 10 mm .

     Pozwoli to później na lepsze umocowanie słupków, na których ma się wspierać konstrukcja woliery. W słupku wiercimy otwór o długości 20cm i nakładamy( oczywiście po wyschnięciu betonu ) go na trójnik. W ten sposób nasz słupek lepiej się trzyma podłoża. Zanim przystąpimy do stawiania szkieletu musimy poczekać aż nasza posadzka wyschnie. Trwa to w zależności od pogody 7 – 14 dni. W tym czasie należy polewać wodą beton żeby nam nie popękał. Jeżeli są upały należy polewać posadzę 3-4 razy dziennie, gdy natomiast jest zimno wystarczy raz dziennie lub możemy nawet tego zaniechać.

     Następnym krokiem w budowie naszej dużej klatki jest postawienie szkieletu wolier. Są dwie możliwości. Możemy go wykonać ze stali lub drewna. Ja osobiście preferuje drewniane rozwiązania. Możliwości jest naprawdę wiele, ja przedstawię jedną z nich. Możemy przykryć naszą woliere w całości lub tylko część. Trzeba pamiętać iż papugi muszą mieć dostęp do słońca. Szkielet poniższej woliey posiada cały dach kryty.

     Oczywiście poszczególne przekroje mogą mieć mniejsze wymiary. Szkielet drewniany najłatwiej jest łączyć za pomocą metalowych złącz i wkrętów przy użyciu wiertarki.

     W konstrukcji tej woliery założyłem iż pierwszym pomieszczeniem do którego wejdziemy będzie przedsionek. Co prawda stracimy około 80 cm ale jest to strata niezbędna. Dzięki temu możemy być pewni iż wchodząc do woliery nie wypuścimy papug. Dla mnie przedsionek służy też jako pomieszczenie gospodarcze, gdzie trzymam różne przydatne przedmioty. Możemy też zrobić w nim dosyć sporą klatkę gdzie będziemy mogli trzymać nowe papugi lub młode przeznaczone do sprzedaży.

     Pozostały nam już tylko ściany i dach. Część ścian powinna być wykonana z desek, pozwoli to na osłonięcie papug przed wiatrem i deszczem i będziemy mogli przymocować do nich budki lęgowe. Najlepiej gdy deski jak i pozostałe części drewniane są heblowane, wtedy drewno naprawdę ładnie wygląda. Jeżeli się zdecydujemy na wykonanie 3 ścian z desek wtedy nasza woliera będzie wyglądać podobnie jak na rysunku (desek na prawej ścianie nie wrysowałem)

     Dach przykrywamy deskami na, którym możemy przymocować ozdobna papę lub blachę. Ostatnią ścianę woliery stanowi siatka, która niestety nie jest zbyt tania około 15-30 zł m2.

     Woliera o wymiarach 2m x 4.2m i wysokości 2m pozwala swobodnie rozmnażać stado nimf złożone z 5 par. Nie należy łączyć nigdy 2 par, ponieważ może dojść do sytuacji iż jedna będzie się znęcać nad drugą. Starajmy się też aby liczba par była nieparzysta. Jeżeli wpuścimy nasze papugi do takiej obszernej woliery będą one miały doskonałą kondycje fizyczną i będziemy mogli obserwować ich zachowanie w życiu społecznym. Jeżeli chcemy rozmnażać nimfy w stadzie należy zawsze umieścić więcej budek, żeby samice mogły sobie wybrać najlepszą. Unikniemy też w ten sposób „wojny” o dom. Należy też umieszczać budki lęgowe na tej samej wysokości. Papugi zawsze będą chciały zawieszona tą najwyżej. Żerdki w wolierze powinny być umieszczone nie za gęsto, aby ptak mógł swobodnie latać. W najcichszym zakątku woliery umieszczamy żerdki jak najwyżej ponieważ papugi zawsze nocują najchętniej w najwyższym miejscu. Dlatego powinno być to bezpieczne miejsce.

     Mam nadzieję iż chociaż w jakimś stopniu przybliżyłem Państwu temat wolier w ogrodzie. Życzę powodzenia w hodowli papug.